Η καταπολέμηση της προστατίτιδας είναι μια πολύπλοκη και μάλλον χρονοβόρα διαδικασία που δεν επιτρέπει την αυτοθεραπεία. Δεδομένου ότι αυτή η ασθένεια μπορεί να οδηγήσει τόσο σε παθολογίες της ανδρικής αναπαραγωγικής λειτουργίας όσο και σε σοβαρή δυσλειτουργία άλλων οργάνων και συστημάτων, όλα τα μέτρα για τη διάγνωση και τον καθορισμό της απαραίτητης στρατηγικής θεραπείας θα πρέπει να πραγματοποιούνται αποκλειστικά από ουρολόγο. Πώς να αντιμετωπίσετε την προστατίτιδα, ώστε η ασθένεια να υποχωρήσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα και ποιο είναι το σύμπλεγμα των θεραπευτικών μέτρων;
Διάγνωση προστατίτιδας
Ο προσδιορισμός της παρουσίας προστατίτιδας σε έναν ασθενή συνήθως δεν είναι δύσκολος για έναν ουρολόγο και ο κύριος στόχος των διαγνωστικών διαδικασιών είναι να προσδιοριστεί η αιτία και η μορφή της νόσου. Ορισμένοι τύποι εξετάσεων μπορεί να προκαλέσουν δυσφορία ή πόνο στους ασθενείς, αλλά η διέλευση από ορισμένα στάδια κλινικής διάγνωσης είναι απαραίτητη για τη συλλογή χρήσιμων πληροφοριών από τον θεράποντα ιατρό:
- Πρωτογενής ορθική ψηφιακή εξέταση και συλλογή προστατικής έκκρισης για ανάλυση για τον προσδιορισμό του τύπου της νόσου (βακτηριακές ή μολυσματικές μορφές προστατίτιδας). Εάν ανιχνευθεί μολυσματικό παθογόνο σε βιολογικό υλικό, πραγματοποιείται δοκιμή για τον προσδιορισμό της ευαισθησίας της παθογόνου μικροχλωρίδας στα αντιβιοτικά, προκειμένου να βελτιστοποιηθεί το σύνολο των επόμενων θεραπευτικών μέτρων.
- Διακοιλιακός ή διορθικός υπερηχογραφικός έλεγχος. Συνταγογραφείται όπως απαιτείται για την αποσαφήνιση των χαρακτηριστικών του προστάτη. Το διακοιλιακό υπερηχογράφημα γίνεται μέσω του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος και δεν προκαλεί καμία ενόχληση στον ασθενή. Η διορθική εξέταση του προστάτη (μέσω του ορθού), αν και μέτρια επώδυνη, είναι μια πιο κατατοπιστική διαδικασία, καθώς σας επιτρέπει να προσδιορίσετε όχι μόνο τις παραμέτρους του αδένα, αλλά και τις δομικές αλλαγές του.
- Εξέταση αίματος PSA. Η υπέρβαση του φυσιολογικού επιπέδου (4 ng/ml) του ειδικού για τον προστάτη αντιγόνου στο αίμα μπορεί να υποδηλώνει παθολογικές διεργασίες στον προστάτη. Ο προσδιορισμός των επιπέδων του PSA πρέπει να πραγματοποιείται όχι μόνο ως μέρος της διάγνωσης της προστατίτιδας, αλλά και κατά τη διάρκεια της θεραπείας της νόσου προκειμένου να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας.
Κύρια θεραπευτικά συστατικά και μέθοδοι θεραπείας της προστατίτιδας
Η οξεία προστατίτιδα και η έξαρση της χρόνιας μορφής αυτής της νόσου αντιμετωπίζονται σύμφωνα με παρόμοια σχήματα. Η σωστή επιλογή, η ορθολογική θεραπεία στην πρώτη περίπτωση προϋποθέτει πλήρη ανάρρωση του ασθενούς και στη δεύτερη οδηγεί στη θεραπεία του ή σε μακροχρόνια ύφεση της νόσου. Μόνο ένας ουρολόγος μπορεί να αποφασίσει πώς να αντιμετωπίσει την προστατίτιδα χωρίς να βλάψει την υγεία του ασθενούς και να επιτύχει το μέγιστο αποτέλεσμα από τα μέσα και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται. Ο ρόλος του ασθενούς σε αυτή τη διαδικασία είναι να ακολουθεί αυστηρά όλες τις οδηγίες του ειδικού.
Φαρμακοθεραπεία
Η φαρμακευτική θεραπεία είναι η βάση οποιουδήποτε θεραπευτικού αποτελέσματος σε εστίες φλεγμονής στον προστάτη. Η επιλογή των απαραίτητων φαρμάκων πραγματοποιείται από ουρολόγο με βάση δεδομένα από εργαστηριακές εξετάσεις και άλλες προκαταρκτικές εξετάσεις. Η κατεύθυνση δράσης της φαρμακευτικής θεραπείας περιλαμβάνει:
- Μείωση του επιπέδου πόνου του ασθενούς.
- Ομαλοποίηση της κυκλοφορίας του αίματος στον προστάτη και τα παρακείμενα όργανα.
- εντοπισμός και καταστροφή του μολυσματικού παράγοντα.
- Εξάλειψη φλεγμονωδών αντιδράσεων και συμφόρησης στον προστάτη.
- Σταθεροποίηση του ανοσοποιητικού, της σεξουαλικής απόδοσης και της γενικής ευεξίας του ασθενούς
Η βέλτιστη αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής θεραπείας επιτυγχάνεται συνδυάζοντας αντιβιοτικά, παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη και ορμονικά φάρμακα, αντικαταθλιπτικά, μικροκλύσματα και υπόθετα σε ένα πρόγραμμα ευεξίας.
Τοπική θεραπεία
Με τη χρήση διαφόρων τύπων φυσιοθεραπείας στο πρόγραμμα θεραπείας, επιτυγχάνεται μια τοπική αναγεννητική επίδραση στον προστάτη και τις φλεγμονώδεις περιοχές του:
- φωνοφόρηση υπερήχων;
- διορθική υπερθερμία μικροκυμάτων.
- διαδυναμοφόρηση;
- θεραπεία λέιζερ?
- Μασάζ προστάτη.
Πρέπει να σημειωθεί ότι το μασάζ, παρά τον σχετικό πόνο του, είναι το πιο αποτελεσματικό μέσο για την καταπολέμηση της προστατίτιδας. Χάρη σε τέτοιες διαδικασίες, οι στάσιμες εκκρίσεις απομακρύνονται από τον προστάτη, γεγονός που βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στους προσβεβλημένους ιστούς και αυξάνει την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων που χρησιμοποιεί ο ασθενής. Σε περιόδους ύφεσης ή υποχώρησης των οξέων εκδηλώσεων της νόσου, ο ασθενής συνταγογραφείται μασάζ. Κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης της προστατίτιδας, οι διαδικασίες εξαιρούνται από τον γιατρό από τη λίστα των θεραπευτικών μέτρων, καθώς μπορούν να προκαλέσουν εξάπλωση της λοίμωξης.
Φυτική ιατρική
Σε ασθενείς με προστατίτιδα συνταγογραφείται θεραπεία με φυτικά φάρμακα ως μέρος σύνθετης θεραπείας. Η χρήση προϊόντων υγείας φυτικής προέλευσης είναι δυνατή για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω της αβλαβούς επίδρασής τους στον οργανισμό και της χαμηλής συχνότητας παρενεργειών. Η βοτανοθεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθεί με εσωτερική και (ή) εξωτερική χρήση με τη μορφή χυμών, αφεψημάτων ή αφεψημάτων από υπερικό, ginseng, calamus, periwinkle, κολλιτσίδα, τσουκνίδα και άλλα φαρμακευτικά φυτά. Στη χρόνια μορφή προστατίτιδας, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μαγνητικά, φωνο- ή ηλεκτροφόρηση φυτικά φάρμακα.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της προστατίτιδας
Η πορεία της φαρμακευτικής αγωγής συνταγογραφείται σε ασθενείς μεμονωμένα από τον γιατρό τους. Το πρόγραμμα αντιβιοτικών αναπτύσσεται λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα συγκεκριμένα κριτήρια:
- μορφή της νόσου?
- Τύπος παθογόνου και αντιμικροβιακή δράση του φαρμάκου.
- Διείσδυση του φαρμάκου στον ιστό του προστάτη.
- δεν υπάρχουν αντενδείξεις για τη λήψη του φαρμάκου.
- τύπος χορήγησης φαρμάκου?
- πιθανές παρενέργειες
Με βάση την αποτελεσματικότητα της θεραπείας της χρόνιας και οξείας προστατίτιδας, υπάρχουν τρεις κύριες ομάδες αντιβακτηριακών παραγόντων:
- Φθοροκινολόνες. Τα φάρμακα αυτής της ομάδας έχουν ευρύ φάσμα δράσης και μπορούν να συσσωρευτούν σε υψηλές συγκεντρώσεις στον ιστό του προστάτη. Σε αυτή την περίπτωση, τα παθογόνα βακτήρια δεν αναπτύσσουν αντοχή στο δραστικό συστατικό. Το «μειονέκτημα» των φθοριοκινολονών είναι η πιθανή αρνητική τους επίδραση στο κεντρικό νευρικό σύστημα και η πιθανότητα αλλεργικών αντιδράσεων στους ασθενείς.
- Τετρακυκλίνες. Αυτά τα φάρμακα είναι πιο αποτελεσματικά έναντι των άτυπων παθογόνων, αλλά δεν είναι αρκετά αποτελεσματικά έναντι του E. coli και των σταφυλόκοκκων και είναι εντελώς αναποτελεσματικά έναντι του Pseudomonas aeruginosa.
- Μακρολίδες. Τα φάρμακα από την ομάδα των μακρολιδίων διεισδύουν εύκολα στον αδενικό ιστό και συσσωρεύονται ενεργά εκεί. Ωστόσο, δεδομένου ότι δεν είναι πολύ τοξικά και καταστρέφουν αποτελεσματικά τα θετικά κατά Gram βακτήρια, είναι μόνο ασθενώς αποτελεσματικά στην καταστολή των αρνητικών gram βακτηρίων.
Κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών από τη λήψη των συνταγογραφούμενων αντιβακτηριακών φαρμάκων, ένας ασθενής που έχει διαγνωστεί με προστατίτιδα θα πρέπει να επισκέπτεται τακτικά το γιατρό του. Αυτό το μέτρο είναι απαραίτητο για την παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας των αντιβιοτικών από τον ουρολόγο. Εάν ο ειδικός δεν παρατηρήσει ορατή βελτίωση στην κατάσταση του ασθενούς μετά από τρεις ημέρες θεραπείας, αντικαθιστά το κύριο φάρμακο. Κατά τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών, ο γιατρός πρέπει να λαμβάνει υπόψη την εμπειρία του ασθενούς από τη λήψη παρόμοιων φαρμάκων, προκειμένου να αποφευχθεί η επανασυνταγογράφηση φαρμάκου της ίδιας ομάδας.
Εκτός από τους αντιβακτηριακούς παράγοντες και τα παυσίπονα, σε έναν ασθενή με προστατίτιδα μπορεί να συνταγογραφηθεί ορμονική θεραπεία και (ή) άλφα-αναστολείς:
- Ορμονική θεραπεία. Η κατάσταση και οι λειτουργίες του προστάτη εξαρτώνται άμεσα από την ποσότητα των ανδρογόνων και των οιστρογόνων στο ανδρικό σώμα. Η χρήση ορμονικών φαρμάκων στη θεραπεία της προστατίτιδας σάς επιτρέπει να μετατοπίσετε την ισορροπία μεταξύ "θηλυκών" και "ανδρικών" ορμονών προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Δεδομένου ότι τέτοια φάρμακα βοηθούν στη μείωση του αδενικού ιστού του προστάτη, μπορούμε να μιλήσουμε για τον έμμεσο ρόλο των αντιανδρογόνων στην ανάρρωση ενός ασθενούς με προστατίτιδα.
- Αλφα-αδρενεργικοί αποκλειστές. Η λήψη τέτοιων φαρμάκων ανήκει στη μέθοδο της παθογενετικής θεραπείας. Σκοπός του είναι να ανακουφίσει τα γενικά συμπτώματα της φλεγμονής του προστάτη. Η χρήση άλφα αποκλειστών είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για προβλήματα με την ούρηση. Με την ανακούφιση των σπασμών του σφιγκτήρα, των τοιχωμάτων του ουρητήρα, των λείων μυών της ουροδόχου κύστης, καθώς και του ίδιου του προστάτη, αποτρέπεται η στασιμότητα ή παλινδρόμηση των προστατικών εκκρίσεων και ανακουφίζεται από το οίδημα του φλεγμονώδους οργάνου.
Ανεξάρτητα από τους σκοπούς και τις ιδιαιτερότητες λήψης του φαρμάκου, οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή θα πρέπει να λαμβάνεται αποκλειστικά σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού και υπό την επίβλεψή του. Η αυτοθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές της νόσου ή να καταστήσει αναποτελεσματική την επακόλουθη θεραπεία στο κλινικό περιβάλλον.
Η διόρθωση του ανοσοποιητικού είναι το κλειδί για την επιτυχή θεραπεία
Ολόκληρο το σύμπλεγμα διαδικασιών θεραπείας για χρόνια ή οξεία προστατίτιδα πρέπει απαραίτητα να συνοδεύεται από ανοσοδιορθωτικά μέτρα (τακτικές επισκέψεις στον ανοσολόγο, ομαλοποίηση του τρόπου ζωής, λήψη βιταμινών, ανοσοτροποποιητών κ.λπ.). Η υψηλή ανοσολογική κατάσταση του οργανισμού συμβάλλει στην ταχεία ανάρρωση του ασθενούς ή στην επέκταση της φάσης ύφεσης στη χρόνια μορφή της νόσου.
Η έγκαιρη επίσκεψη σε έναν ειδικό σε περίπτωση τυπικών συμπτωμάτων της νόσου, αυστηρή τήρηση ιατρικών συστάσεων κατά τη διάγνωση της προστατίτιδας, πρόληψη υποτροπών μιας υπάρχουσας νόσου και κατηγορηματική απόρριψη της αυτοθεραπείας υπέρ της επαγγελματικής παρέμβασης ενός ουρολόγου.